Twee, drie, vele oudjaars
Door Reinjan Mulder en Marli Huijer

Rotterdam 2010: geen tijd zonder markeringen
Als elke dag hetzelfde zou zijn, heeft het leven weinig zin. Om de sleur van alledag te doorbreken is afwisseling nodig. Daarom markeren we de tijd: de week heeft vijf werkdagen en wordt gevolgd door een weekend, het schooljaar loopt van september tot juli en wordt dan afgewisseld door de grote zomervakantie, en het hele jaar door hebben we vrije dagen en feestdagen om aan te geven dat er in de voortsnellende tijd momenten zijn die na een bepaalde periode terugkeren. De tijd moet als het ware steeds weer even stil worden gezet.
Vaak gaan de vaste onderbrekingen van de onverbiddelijk doortikkende tijd gepaard met rituelen: een verjaardag wordt met een feestje gevierd, we hijsen een man met een witte baard op een schimmel, hakken dennenbomen om, om deze met glazen ballen in de huiskamer te zetten, of luiden het nieuwe jaar in met vuurpijlen en knallen.
De laatste jaren zijn die vaak eeuwenoude, collectieve markeringen van de tijd onder druk komen te staan. Ze vinden nog wel plaats, maar (meer…)







