Posts Tagged ‘Geld’

Waarom schrijvers subsidiëren? Een reactie op Dick Hillenius’ artikel ‘De woedende eenling’ (1974)

Door Reinjan Mulder Mijn allereerste bijdrage aan het Algemeen Handelsblad schreef ik, 19 jaar oud, in 1968, maar het eerste stukje dat ik naar het kort daarop gefuseerde NRC Handelsblad stuurde, was iets waarvan ik vreesde dat het wel eens meteen het laatste kon zijn, als het al geplaatst werd, want erg aardig was het niet voor […]

En ‘t vendel trok voort – Bij de aankoop van Rembrandt’s ‘Vaandeldrager’

Door Reinjan Mulder Vaandeldrager. Toen ik in het najaar van 1960 op het Stedelijk Gymnasium in Tiel was begonnen, werd ik op een dag door de praeses (voorzitter) van de Tielse Gymnasiasten Vereniging ontboden voor een tete a tete (onderhoud onder vier ogen). Wat bleek? Mij viel de eer de beurt om signifer (vaandeldrager) te worden […]

Hans Goedkoop en de verdwenen Rubinstein-biografie

Door Reinjan Mulder UPDATE – Je kunt niet zeggen dat Hans Goedkoop zich niet aan zijn beloftes houdt. Toen hij twintig jaar geleden een contract sloot voor het schrijven van een biografie van Renate Rubinstein, wilde hij daarin geen inlevertermijn opnemen. Geluk, de biografie van Herman Heijermans waarop hij in 1996 promoveerde, had hem zoveel […]

Das Zahngold feliciteert Das Mag Uitgevers: brief aan mijn oude – en nieuwe – compagnons

Beste Daniël, UPDATE – Dinsdag 17 november richt jij samen met Toine Donk een nieuwe uitgeverij op. Dat wil zeggen: samen met Toine en nog drieduizend oprichters. Eén van die drieduizend oprichters ben ik, en ik wil je als je nieuwe compagnon bij Das Mag Uitgevers dan ook hartelijk feliciteren met deze moedige stap. Al […]

Een lange brief en een bezoek aan antiquaar Wilma Schuhmacher (88): ‘Ja, ik ben er nog!’

UPDATE – Twee maanden geleden, op 17 juli 2015, publiceerde ‘Das Zahngold’ enkele herinneringen aan het illustere Amsterdamse antiquariaat Schuhmacher. Niet lang daarna kwam er een uitvoerige reactie binnen van de nu 88-jarige Wilma Schuhmacher, waaruit we – met haar toestemming – graag enkele gedeelten citeren.   ‘Beste Reinjan, wat een aardig stuk,’ zo begint […]

Tranen om W.F. Hermans? Hoe Hermans-kenner Frans Janssen voor Joost Ritman’s Hermetische Bibliotheek koos

Door Reinjan Mulder In Willem Otterspeer’s – ondanks alles – fascinerende biografie van W.F. Hermans, waarvan nu het tweede deel is verschenen, wordt de doeken gedaan hoe Nederlands grootste schrijver van de twintigste eeuw twee jaar voor zijn dood, in 1993, zijn laatste vriendschap verspeelde door een geruchtmakend interview in NRC Handelsblad. Dat interview, ‘Tranen […]

Een leven in stukjes – Bij de biografie van Kees Fens

Door Reinjan Mulder UPDATE – Het krantenstuk van Kees Fens dat me het eerst te binnen schiet, gaat over ‘de Steen’ van Carolien Gehrels. Het Amsterdamse stadsbestuur had in zijn wijsheid besloten – of toegestaan – dat de prachtige Sandberg-vleugel van het Stedelijk Museum tegen de vlakte moest, en om dat besluit demonstratief te onderstrepen […]

Centraal Beheer, hou op met die hoogst intieme vragen!

Door Reinjan Mulder Ik denk liever niet aan geld. Maar soms denkt het geld aan mij, en hoe, en kan ik me daar niet aan onttrekken. En heel soms heb ik het gevoel dat de financiële wereld zich bemoeit met zaken die haar helemaal niets aangaan. In de Volkskrant van 9 november 2013 stond een […]

Cynthia McLeod’s ‘Hoe duur was de suiker’: Gekweld door rechtvaardigheid

Door Reinjan Mulder Gekweld door gevoelens van rechtvaardigheid – Recensie van Cynthia Mc Leod, Hoe duur was de suiker? (Conserve, 1995)  De achttiende eeuw staat bekend als de economische bloeitijd van Suriname. Nadat het land in 1667 een Nederlandse kolonie was geworden, werden langs de kust meer dan 400 plantages gesticht die in de loop […]

‘Afgegraven veen was het waarin hij maar moest zien te gedijen’ – Heere Heeresma over Jan Arends (1925-1974)

Door Reinjan Mulder  Komende winter is het veertig jaar geleden dat de schrijver Jan Arends uit het raam van zijn flat aan het Roelof Hartplein sprong, op 21 januari 1974. Zelfmoord, dacht iedereen. Maar van de schrijver Hans Vervoort, die later zijn werkruimte had in het gebouw, hoorde ik dat Jan Arends dacht dat hij vliegen […]