Posts Tagged ‘Fotografie’

Hoe zag het strand van Renesse er op 2 april 1974 om 13.08 uur uit? Het project ‘Objectief Nederland’ en Zeeland

Door Gert van Engelen RENESSE – Niemand in Renesse heeft het hem zien doen, maar op 2 april 1974 heeft Reinjan Mulder vanaf een schip pal voor het strand van Renesse vier foto’s gemaakt, in alle windrichtingen. Die zwart-wit foto’s hingen afgelopen zomer in het Rijksmuseum, de eregalerij van de Nederlandse kunst, en ze zijn […]

Een leeg land dat nog niemand zo zag – na twee maanden ‘Objectief Nederland’ in het Rijksmuseum

Door onze kunstredactie AMSTERDAM 30 AUG/1 SEPT. – Twee maanden na de opening van Reinjan Mulder’s tentoonstelling Objectief Nederland in het Rijksmuseum mag worden vastgesteld dat de daar getoonde, ‘objectieve’ manier van kijken langzaam begint door te dringen in Nederland. Niet alleen kwamen er in het museum al meer dan tienduizend bezoekers uit binnen- en buitenland […]

De uitvinding van de televisiefotografie – Een vergeten hoofdstuk uit de fotografie-geschiedenis

Door Reinjan Mulder (UPDATE) – Veel van mijn familieleden hebben zich met fotografie bezig gehouden, mijn opa, mijn nichtje, mijn vader en soms ook ikzelf, maar alleen mijn oom Rein is een tijdje ‘beroeps’ geweest. Dat maakt dat hij lange tijd mijn beeld van de beroepsfotografie heeft bepaald. In zijn beste jaren woonde hij in de […]

Het fotoproject ‘Objectief Nederland’ – over het land dat we nog niet kenden

Door Reinjan Mulder [UPDATE 2017] – Tussen 1972 en 1974 heb ik in opdracht van het Ministerie van CRM een bijzonder foto-experiment uitgedacht en uitgevoerd. Het resultaat daarvan was te zien op een grote fototentoonstelling die van 24 juni 2016 tot 22 september 2016 in het Rijksmuseum werd gehouden. Daar werd voor het eerst zichtbaar hoe […]

Het evangelie van Ludwig Wittgenstein – Herinneringen aan de Diamantslijperij

Op 23 juni verschijnt ‘Objectief Nederland’, het boek dat Reinjan Mulder schreef over zijn bijzondere foto-experiment dat vanaf die dag in het Rijksmuseum wordt tentoongesteld. Hieronder een voorpublicatie uit het boek, waarin Mulder beschrijft hoe hij, 17 jaar oud, in het Amsterdam van 1966 in de ban raakte van de filosoof Ludwig Wittgenstein en op […]

Een leven lang schrijven tegen leugenaars, gekken en malloten – 20 jaar na de dood van W.F. Hermans

Door Reinjan Mulder Twintig jaar geleden, op 27 april 1995, overleed in een ziekenhuis in Utrecht de schrijver Willem Frederik Hermans. Ik heb Hermans nooit goed gekend, en dan nog voornamelijk als schrijver, uit zijn boeken. Zijn belangrijkste werken had hij toen ik voor het eerst van hem hoorde, ook al geschreven. Dat maakte dat ik nooit de verrassing heb mogen […]

‘Over ouder worden’ – Bij een foto van Bert Nienhuis

Door Reinjan Mulder Ik ken weinig fotografen. Daarvoor heb ik me misschien te veel met literatuur bezig gehouden. Maar soms was de literatuur ook juist de reden om een fotograaf op me af te sturen. Dat was het geval toen in 1985 Uit het achterland, het derde boek van de schrijver René Stoute verscheen. Het boek […]

Zijn eigen iconograaf – Toespraak bij het verschijnen van het Gerard Reve-fotoboek van Eddy Posthuma de Boer

Door Reinjan Mulder Ik ken weinig fotografen. Misschien heb ik me in mijn leven teveel met literatuur bezig gehouden. Maar ook in de literatuur is er één fotograaf geweest, die geschiedenis heeft geschreven. Dat was Eddy Posthuma de Boer. Voor de omslagen van de brievenboeken Op weg naar het einde en Nader tot u van de man […]

Het fotografisch leven van Nobuyoshi Araki in het Foam

Door Reinjan Mulder Ik ben altijd een beetje huiverig geweest voor de foto’s van Nobuyoshi Araki. Ik kende de nu 74-jarige Japanse fotograaf vooral uit enkele populaire fotoboeken, maar daarin waren me vooral de vele geslachtsdelen en de ingesnoerde, naakte vrouwen bijgebleven. Het was dan wel geen kinderporno, maar het bladeren daarin gaf me vaak een […]

Het ideaalportet van Emiel van Moerkerken

Door Reinjan Mulder Ik ben slecht in gezichten. Mensen die ik al vaker heb gezien, herken ik soms niet. In films denk ik wel eens drie personages te zien, waar de cineast slechts één persoon heeft bedoeld die zich alleen maar wisselend kleedt en kapt en voelt. De psychiatrie heeft daar een officiële naam voor […]