Reacties voor Das Zahngold

Reactie op Johan Ponsioen: herinneringen van een model door Frank Orlemans

Frank Orlemans — Fri, 11 May 2012 19:30:20 +0000

Mijn vader bracht Ponsioen regelmatig met de auto weg. Ponsioen had zelf geen rijbewijs. Thuis heb ik nog een portret van mijn moeder, geschilderd door Ponsioen.

Reactie op Lof der linkshandigheid door reinjanmulder

reinjanmulder — Mon, 16 Apr 2012 07:47:33 +0000

@Maarten Ja, die ondertitel verwijst natuurlijk naar het Geldermalsense sufferdje uit mijn jeugd, dat ook gewetenloos nieuws en promotie door elkaar klutst(e)…

Reactie op Lof der linkshandigheid door Maarten Versteegh

Maarten Versteegh — Sat, 14 Apr 2012 16:49:09 +0000

De naam Nieuws en Advertentieblad verraadt toch het een en ander bedenk ik me ineens…

Reactie op Lof der linkshandigheid door Maarten Versteegh

Maarten Versteegh — Sat, 14 Apr 2012 16:48:10 +0000

Dag Reinjan,
Heb je stukje gelezen en bedenk me nu dat ik, toen ik ergens 16-17 was, bij het voetballen mijn rechterpols heb gekneusd (nu ja, dat eigenlijk iemand anders) en dat ik toen in no-time links heb leren schrijven en, sterker nog, ontdekte dat ik altijd al links had gevoetbald, maar wel weer rechts basketbalde en volleybalde en tenniste.
ik heb in de loop der jaren velen verbaasd door op een bord of flip-over moeiteloos van links naar rechts te schrijven en dan ook de viltstift van de ene op de andere hand over te doen.
Lief schilderijtje trouwens.
Grote groet, ik ga gauw eens bij je Moeder langs.
Maarten Versteegh

Reactie op Patti Smith: ‘Geef mij maar Wagner’ – een ontbijt met de zangeres in Aldeburgh door claudy Jansen van het Laar

claudy Jansen van het Laar — Sat, 18 Feb 2012 00:19:24 +0000

Please, come to live in Holland. We have a beautiful sea. Holland is a great small country to live in. Think about it, who will know and we will meet some day on de shore.
Greets,
Claudy Jansen van het Laar

Reactie op Uitgeverij J.M. Meulenhoff spuit weer modder – nieuwe knollen voor oude citroenen door reinjanmulder

reinjanmulder — Tue, 07 Feb 2012 19:58:30 +0000

Ik denk dat je gelijk hebt, Peter. In al die maanden dat ik Sander Knol bij Meulenhoff heb meegemaakt, heb ik hem nooit op enige ware interesse in literatuur of taal kunnen betrappen. Als er iemand een manager was, was hij het. Hij was het, die ons uitlegde dat we voortaan beloond zouden worden naar de bijdrage die we aan de winst van het bedrijf zouden leveren, geheel in de Apax-lijn van die dagen. Alles van waarde voor het bedrijf was kwantificeerbaar, was zijn standpunt, en daar zouden we dus op beoordeeld gaan worden. Misschien is dat Lannoo toch niet zo slecht als als het leek.
Zou Maaike le Noble het, eindelijk, beter gaan doen? Zou wel hoog tijd worden.

Reactie op Uitgeverij J.M. Meulenhoff spuit weer modder – nieuwe knollen voor oude citroenen door P. Claessens

P. Claessens — Tue, 07 Feb 2012 11:12:23 +0000

Lijkt me een treffende beschrijving van Knols praktijken. Daar wil ik dan nog aan toevoegen dat de algemene berichtgeving over het ‘vertrek’ van Knol ontstellend naïef is. Boekblad bericht over het vertrek/ontslag van de ene na de andere uitgever bij Meulenhoff tijdens Knols management en kan bij diens ontslag nog een en een niet bij elkaar optellen, en stelt het voor alsof Knol nu ook ‘slachtoffer’ geworden is van de managers boven hem. Niets is minder waar. De man die volgens aloud PCM-gebruik rücksichtslos iedereen ontsloeg die zijn praktijken in de weg stond, is eindelijk aan de kant gezet. Meulenhoff ‘verloor’ geen directeur, zoals NRC’s Arjen Fortuin schreef, hij had beter kunnen weten: het betreft hier een geval van ‘good riddance’. Het bedrijf ontdeed zich van een zwart gat waardoor jarenlang elke creativiteit uit het bedrijf verdween. Dit addendum leek me op zijn plaats hier.

Reactie op De ondergang van het Stedelijk Gymnasium in Tiel door reinjanmulder

reinjanmulder — Wed, 25 Jan 2012 11:26:09 +0000

Dank voor je reactie, Hans. Maar ‘De Bello Gallico’, dat was toch Caesar?

Reactie op De ondergang van het Stedelijk Gymnasium in Tiel door Hans Bonnet

Hans Bonnet — Tue, 24 Jan 2012 20:05:25 +0000

Beste Reinjan,
Toevallig hier op het web terecht gekomen. Eigenlijk de eerste keer dat ik een analytische benadering van het gymasium van de 60er jaren lees. Voor mij was het de school waar ik op mijn 11de (te laat geboren, dus de eerste overgeslagen na een half jaar bijles van de vrouw van de heer Wage) terecht kwam.
Pas later kwam ik erachter dat ik bij mijn toelatingsexamen erg hoog had gescoord en dat heb ik geweten ook.
Mijn eerste twee jaren was ik eigenlijk te speels voor het gymnasium en haalde ik na een redelijk kerstrapport een enorme lijst onvoldoendes met Pasen.
Ik werd deze jaren vanaf Pasen intensief begeleid door mevrouw Later (moeder van Gerda en Jan Hildo) die mij net zo lang liet zwoegen tot ik de zaken foutloos kon afdraaien.
30 woorden Engels leren en er maar 29 kennen betekende een half uur extra studeren en er dan 30 kennen.
Tijdens de overgangsspeech van de heer Scholte werd gewag gemaakt van “een leerling die veel beter zou moeten kunnen, maar er nu voor het tweede jaar in slaagde een lijst met voldoendes te produceren voor de overgang. Mocht deze leerling het 3e jaar een onvoldoende scoren, dan zou hij dat zeker merken.”
En ja, aan het eind van het 3e jaar had ik een 5 voor Aardrijkskunde en kreeg vervolgens een taak Latijn.
Seneca’s De Bello Gallico leren en begrijpen was mijn opdracht.
Teruggekeerd van vakantie belde ik de heer Bloemsma op om hem te vragen hoe dat nu verder ging met die taak.
Ik mocht direct bij hem thuis langs komen.
Zijn eerste vraag was: “Leuke vakantie gehad?”. En op mijn positieve antwoord reageerde hij met: “Foto’s bij je?”
Die had ik niet. “Jammer,” zei hij nog. “En dat Latijn ken je waarschijnlijk inmiddels wel. Ik zie je over twee weken op school.”
Binnen 5 minuten stond ik weer buiten.
De heer Scholte werd onze buurman in Kerk-Avezaath en meende keer op keer dat ik teveel voetbalde en te weinig studeerde.
Toch zijn mijn leraren en leraressen mij bijgebleven als inspirerend.
Knijtijzer levend op koffie en sigaretten, Wentink die vertelde dat je een boek het best kon beoordelen op de laatste bladzij. Fuhri Snetlage die de Maagdenburger bollen kapot trok en Van Haselen, die toen ik hem na mijn eindexamen in het ziekenhuis opzocht meldde dat ik een te grote mond had want dat ik mijn schriftelijk met mijn mondeling had verpest.
Al met al was het voor mij een stimulerende tijd, zeker ook omdat ik vaak samen studeerde met de broers Sijsma die op de HBS zaten. Daar werd vaak over andere zaken gesproken dan de school zelf.
Toen ik de school verlaten had, werd ik door mijn ouders een jaar weggestuurd naar de VS om wat groter te worden voor ik ging studeren. Dat ik genoeg geleerd had bleek op de High School waar ik een aantal keren ingevallen ben voor zieke leraren.
Hoe gek kan het gaan.
Kortom, van het elitaire heb ik weinig meegekregen, waarschijnlijk meer door de opstelling van mijn ouders dan door het gymnasium.

Vriendelijke groet,
Hans Bonnet

Reactie op De dodelijke ‘draad’ in Zeeuws Vlaanderen door Reinjan Mulder

Reinjan Mulder — Thu, 08 Dec 2011 08:26:07 +0000

Het gaat om een onuitgegeven manuscript dat door een van de kleinkinderen is uitgetypt en daarna onder de andere kleinkinderen verspreid. Een kopie is inmiddels in handen van Conny Kristel van het NIOD die een publicatie van Nederlandse reacties op de Eerste Wereldoorlog voorbereidt. Overigens gaat van de circa 100 bladzijden maar een deel over Sint Jansteen. De rest gaat over Terwolde, Nijmegen, Roosendaal, Winterswijk, Leiden, Tiel, Rotterdam en Amsterdam. Een douaneman moest vaak verhuizen in die tijd, al was het maar om niet al te bevriend te raken met zijn meer of minder criminele clientele.