Bij de ruïne van een stakershuis

Door Reinjan Mulder
Kort na de oorlog maakte mijn opa, de amateurfotograaf Carl Hulscher (1900-1991), in Geldermalsen een foto van mijn geboortehuis op Tuindorp. Wat nu op die foto als eerste opvalt, is niet ons huis, links, op nummer 48, en ook niet de boomgaarden die er toen nog achter lagen, maar de ruïne ertegenover, waar eerder de huisnummers 19 en 21 waren.
Daar stond tot voor kort het dubbele huis van de families Veldhuis en Hofhuis, waar op een heimelijke bijeenkomst in okober 1944 werd besloten dat ook het Geldermalsense spoorpersoneel op een teken van Londen het werk zou neerleggen. De moedige stakers wisten daarna gelukkig aan de Duitsers te ontkomen, maar hun huis werd op 12 november wel als afschrikwekkend voorbeeld door de Wehrmacht in de as gelegd, en voorlopig niet meer opgebouwd.
Zo wisten mijn zusje en ik van jongsafaan dat er met Duitsers niet 

te spotten viel.
Achteraf blijkt de foto van mijn opa een van de weinige foto’s te zijn van de Duitse wraakacties na de staking van 1944. Het Verzetsmuseum en het Spoorwegmuseum zijn er dan ook blij mee en het ligt in de bedoeling om de foto op te nemen in een grote tentoonstelling over de Spoorwegen in de oorlog die nu in Utrecht wordt voorbereid, zodat  iedereen kan zien dat er naast dubieuze praktijken met gevaar voor eigen leven ook goede dingen zijn gedaan door het spoorwegpersoneel in de oorlog.

Geef een reactie